2017/04/23

Iñeritze al límite

170422: Gotzon, Xabier, Iñaki, Mariano, Antua, Oskar, Oier.

Talde bat Iñeritzeko puntara (1978ko terminusa) juan gara, bertan detektautako korrientiari jarraitzen desobstrukziñuan jardutera. Piko, pala eta espatula erabilli da, baiña bai beheko aldetik (uretatik) baitta goiko aldetik (haizedun arrakalia) egindako saiuetan ez dogu aurrera egitterik lortu, eta txarrena: aurrera egitteko aukerarik be ez dogu ikusi.

Beste taldia leza erdiraiñok-edo jaitsi da, bertikaletan trebatzeko eta norbere buruan muga fisikuei tamaiñua hartzeko; bixak gauza garrantzitsuak! Gero kontau deskuenangaittik, dana ondo urten da gaiñera.

Bio lagiñak: Quaestus, Lithobius, Troglohyphantes? Saguzarrak ikusteko astirik be ez dot hartu, fondoraiñoko ondo allegatzeko kezkiakin, eta (garrantzitsuena) bestiei trabarik ez egitteko misiño printzipalakin.

2017/04/16

Dos Hombres y Un Esquisto




170415: Unai, Oier

Iñeritze (Nabarniz), topo 3D osatzeko hirugarren saiua. Aurreko eguneko azken puntuari helduta, puntoz punto, prezisiño milimetrikuan jardun dogu eskisto/lutita geruzian fabore doiazen galerixak topografiatzen, kareharri masibua eta diaklasak barriro hasten diran arte, -250 m inguruan.

Jardun luzia izan da, 9 bat ordu, baiña erritmo lasaixan eta kontuz eginda; normalian arriskatzen ez badogu be, lagun bi bakarrik izanda gitxiago. Gu ezagututa, arlo kultural/etnografiko/toponimikuak be bere lekua izan dau, jakiña: “Iñeritze” izenan zuzentasuna bera kuestionau arte, kontuan hartuta egunotan Illuntzan bueltan entzundako Iñerije (Aulestian) eta Iñusija (Nabarnizen)...

Ni neu oiñeko miñez nenbixan, eta nere ahalmen fisikuakin ez nintzan fixatzen, eta puntu horretan Unaieri bueltan egittia proposau detsat (azkenian gora ondo allegau naiz; zelan igartzen diran azken astietako jumar saiuak...). Tipexakin puntuak markatziaz gain, bio aldetik hau izan da nere jarduna:
  • Jasota: 8-10 Quaestus noltei, 1-2 Pseudosinella?, -80 eta -200 m artian. Sarrerako potzu inguruan (%80 illuntasuna) masma txiki pare bat, marraskillo espiralak, Oxychillus.
  • Sarrerako bertikalian, txori bat geldi-geldi guri begira topau dogu (potolua, biribilla, ikubil haundi baten tamañokua, grisa, buru-txikixa, moko luzia, begi haundi-haundixak). Une majikua izan da.
  • Saguzarrak: sarrerako gelatik -100  arte, (...) talde haundi bat ikusi zebela.

2017/04/10

Urrikobasoko Lezandixa: Josu Granjaren argazkixak

EGUNERAKETA: hona egun horretako emaitzia.






170409: Josu Granja, Unai eta Josu Zeberio, Idoia, Ibon, Maiteder, Pedro, Oier.

Urrikobasoko Lezandira (Itxina). Helburua: sarrerako gelako eta lehelengo bolumen haundixetako argazkixak hartzia. Leza legendario hau, Jose Mari Olabarria Lexardiko artzaiñak erakutsi zetsan GEV-ekuei 1959an; haren esploraziñua 1962 arte luzatu zan. Sarrera espektakularra daka benetan, goittik behera laja extraplomatu batetik jaitsitta, eta behetik gora zatozela (gauzak begiratzeko denpora gehixagokon) ondiok ikusgarrixagua da. Beheko gela erraldoietatik dagon ikuspegixa be apartekua da, eta hain zuzen be ikuspegi hori izan da Josuk bere objetibuakin harrapau nahi izan dabena. Emaitzak, datozen egunetan.





2017/03/26

Iñeritze edo Iñusijako Lezia, espeleo barrankismoa

Part: Josu, Unai, Idoia, Julen, Ibon

Hasi da Iñeritzeren topografia berria. Laister ikusiko dugu teknologiak cinta metrica eta brujulari irabaziko dion ala ez. Han joan gara mentalizatuta, poligonal zehatza egin nahi genuela, topo 3D-rekin bolumenak nola representatu... Zarrabentan fantaseo teknikoak ugari izan dira. Baina fantaseoek errealitatearekin laister egin dute topo, euria gelditu ere ez bait da egin ia egun guztian.

Sarrerako salaren topografia hurrengorako utzi dugu, eta 27ko putzuaren kabezeran hasi gara. Epeletan eta lehorretan, eta kalada zertxobait lehortu zaigunean, eta morala berriro igo.

Errekak eta errekaren soinuak leza guztian jarraitu gaitu. Lehorretan geunden bitartean hanka azpian behean entzuten genuen, eta beste batzutan buru gainean genuen, dutxa eder bat emanez. Baina bueno, 27ko putzuaren kabezeratik hasita eskisto ranpen hasiera ingururarte topografiatu dugu. 70 puntu. 70garren puntura distoa eta koadernoa harrikan zuloan behera botatzeko gogoarekin geunden. Baina bueno, lana aurrera doa.

Etxebarriko eta Markinako Ibon eta Julen-ek lagundu gaituzte oraingoan. ADESen esplorazioen berri bazuten, Ondarroan eman genuen hitzaldi baten eta Etxebarrin orain dela gutxi Oier-ek eman zuen hitzaldi baten ondorioz. Zelan lan egiten dugun ikusi nahi zuten, eta ahal den guztian lagundu.

Hasieran denok topoarekin batera joan gara, baina topoa egiteak geldi ibiltzea eskatzen zuen eta 2 pertsonarekin nahiko zen. Eta hotzak ez hiltzearren azkenean Idoiarekin batera leza bisitatzera joan dira, eta izerdi piska bat botatzera. Eskistoen ranpa hasiera inguruan denok batu gara berriro, Josu eta Unai-ri topoarekin pazientzia amaitu zaigunean.

Leza asko gustatu omen zaie, eta hori euri zaparradatan sartu garela eta erreka kargan!


Honen arabera, eskistoen ranpa hasiera ingurua, -150m ingurura dago. Nahiko zehatz doa gauza, sorpresa handirik gabe. Topo zaharra ondo eginda zegoelaren seinale!

Hurrengoan fondoko gaterari kaña eman beharko diogu. Eta noski, topoa jarraitu eta jarraitu egiten.

Ahal bada kanpoan euririk ez dagoenean, ez bada asko eskatzea!

B Planak




170326: Oskar, Oier.

Domeka goizeko plana. Lehelengo asmua Karakostara (Aulestia) juatia izan bada be, sartziakin batera azken eurixak katazulua inpraktikablia bihurtu dabela ikusi dogu; ezin, behintzat, halako urakin jardunaldi luzia egin. Beraz, beste “B plan” bat etara dogu txisteratik: Abittaga (Amoroto), oin dala hillabete inguru Oskarrek berak topautako leza txiki barrira.

Ur askokin topau dogu; lur azal azpittik datorren eskorrentia batek oin dala gitxi zabaldutako lezia da, bide bertikala hartzen daben puntuan desplomauta. Lehelengo estuasuna mailluz eta espatula kolpe bakarrez zabaldu dogu; lan gehixago emon desku bidia ixten geratu diran blokiak etaratziak: buruz behera, bata bestiari hanketatik oratuta finta/kontrapisu xelebrian... Azkenian, Oskar-silfidea sartu da  (“yo no paso pero tú sí” formula majikuan eragiñez) eta Bainu Turkiarran Gelara allegau da, atmosferan %150eko hezetasunez, eta aspersiño gogorrakin; hor beste espatula kolpe batekin hurrengo estuasuna pasau dau. Kontau dabenangaittik, desob lanekin segiduta jarraittu ahal izango litzake (ur gitxiagoko egunen baten) baiña ez da interes haundikua; korrientian norabidiak Abittaga I-eko lehelengo geletako urjauzixakin relazionauta egongo da seguraski.

Egun erdiko beste “B plan” pare bat adostu doguz, lehentasuneko lanik ez dagon egunetan egin ahal izatekuak; eta Klaudionian pintxo eta zerbeza batzuk hartuta (alkoholik bakuak noski) horrenbestian amaittu dogu eguna.

*********

2017/03/21

Inazio Espìnosa




 170318: Oier.

Inazio Espinosa beteranuakin elkarrizketia (GEAC edo Alegria Club talde zornotzarran burua izandakua,  60 hamarkadan). Gizon maitagarrixa, zintzua eta –batez be- apala; bere buruari garrantzixa kentzen badetsa be, hari esker dakagu museuan Arlanpeko Dama. Historia politta da, oso didaktikua, eta EEE-ko webgunerako artikulu baterako emoten dabena. Durangon bizi bada be, udak Laidan pasatzen dittu eta esan detsat nahi dabenian etortzeko ADES-eko lagunak ezagutzera. Eskerrikasko zure speleo urtien errekuerduak gurekin konpartitziangaittik. Inazio, eta nahi dozun arte!

2017/03/19

Halako batean: Iñeritze

Part.: Martin, Idoia eta Josu

Lau ginen joatekoak, baina ezusteko baten ondorioz hiru geratu ginen: Martin, Idoia eta Josu. Martin sekula egon gabe, Josu -150m arte, eta Idoia puntaraino heldu zen, baina orain dela 20 urte. Gure plana, hurrengo hilabetean zehar,  topografia zehatza egiteko leza osorik ekipatzea. Aurreko egunean petateak prest utzi genituen 52 mosketoi eta 350m inguru soka.z horniturik.

Larunbat goizean, Iñeritzeko bidean gindoazela, eguneko bigarren ezustekoa, GEMA-ko eta beste leku batzuetako 10 espeleologok furgoneta eta 4x4 batekin aurreratu gintuzten. Beraiek ere Iñeritzera zihoazten. Eurekin tarte bat hitz egiten egon eta gero, guk denak ekipatuko geniela esan ginien, baina emateko marjin bixkat...

Gauzak horrela hirurok tiro batzuk bezela sartu ginen, hasieran Josu ekipatzen, gero Martin eta bukaeran berriro Josu. Ekipazioa praktikatzeaz gain fondora heltzeko grina bestelakoa zen. Bertan gatera bat... behin Gotzon egon zena bakarrik.... tapoi bat...

3-4 ordutan puntara heldu ginen, eta bertan Gotzonek aipatutako gatera, eta alturan zegoen lehio bati bistazo azkar bat eman genien. Gure harridurarako, biek haize nabarmena zuten!!!!

Bixkat garbitu eta goruntz. Orduan agertu ziren beste espeleoak bisitan, nahiko ondo sinkronizatuta haiekin, 19:00etarako kanpoan geunden.

Atzoko sarreratik bi gauza atera ditugu argi: 1) Iñeritze deskribatzen duen hitzik egokiena "atsegina/amable" da, eta 2) hurrengo sarreretan, topoa egiten hasten garenean, talde batek puntara joan behar du mailu eta piketa batekin haize puntu bi horiek begiratzera, jarraipen posible bat izan dezake.


Barne bilatzailea